A czym właściwie jest „urban ska”? To autorskie określenie muzyków Johnny Reggae Rub Foundation, którzy czerpią inspiracje ze wszystkich dotychczasowych odsłon muzyki ska, ale nie chcą się identyfikować z żadną z nich. Za fundament swojej twórczości uznają skinhead reggae, które interpretują na różne sposoby.
Krótka historia Johnny Reggae Rub Foundation
Zespół początkowo był pobocznym, akustycznym projektem Johnny’ego i Chrissy, gitarzysty i wokalistki The Fishedz. Muzycy z Kolonii nabrali rozpędu w 2013 roku, kiedy ich macierzysta formacja zakończyła działalność. Przez chwilę na basie grał z nimi dawny kolega z kapeli, Christoph, którego później zastąpił Rolo. Przez kilka lat grali w trzyosobowym składzie. Chrissy nie tylko śpiewa, ale gra też na klawiszach, a Johnny jednocześnie grał na gitarze i specjalnie przygotowanym przez siebie zestawie perkusyjnym, który obsługiwał stopami. W zeszłym roku dołączył do nich Sgt. Pepper, były bębniarz electro-rockowego zespołu Rakede.
Pierwsza piosenka, którą nagrali, to cover klasyka z lat 70., „Johnny Reggae” (nazwa zobowiązuje, prawda?). Na drugą stronę tej siódemki trafiła autorska kompozycja Johnny Reggae Rub Foundation „Threesome”. Winyl wyszedł w 2012 roku. Dwa lata później wypuścili kolejny singiel, „Coolit Down”, a zmiksował go Victor Rice.
W 2015 roku ukazała się EP-ka „Punk”, na którą trafiły covery Operation Ivy, Dead Kennedys, Misfits i Rancid. Gościnnie na saksofonie zagrał David Hillyard.
Debiutancki długogrający album Johnny Reggae Rub Foundation, „No Bam Bam”, wyszedł w 2018 roku. Zespół ponownie współpracował z Victorem Ricem, który wyprodukował płytę.
W tym samym roku ukazała się kolejna siódemka kolończyków. Trafił na nią utwór „This Is Ska”, który jest hymnem niemieckiego festiwalu o tej samej nazwie. Na stronie B znalazła się piosenka „Oi Oi Oi” nawiązująca klimatem do najlepszych hitów Judge Dreada.
Johnny Reggae Rub Foundation – Trouble
Drugi długogrający album Johnny Reggae Rub Foundation, „Trouble”, ukazał się 14 lutego nakładem wytwórni Pork Pie. Tym razem za nagrania, miksy i produkcję odpowiadał Johnny, który razem z Chrissy napisał wszystkie piosenki. Jest ich teoretycznie 12, ale pierwsza to intro / credo zespołu (moim zdaniem zbędne, bo lubię, kiedy płyta zaczyna się mocnym akcentem). Muzycznie jest tu i early reggae, i inspiracje 2 Tonem czy trzecią falą ska. Teksty, podobnie jak na debiucie, często dotyczą tematów społecznych.
Album promuje klip do utworu „Shut Up”.
To wszystko chyba przez to, że pierwszy koncert, na który poszłam jako nastolatka, był koncertem ska. Gdybym wiedziała, że zostanie mi to na dłużej, niewykluczone że zastanowiłabym się dwa razy. Albo i nie, bo może tak po prostu miało być. Teraz jeżdżę na koncerty i nagrywam wywiady z artystami. Ale jeśli w okolicy grają rock and rolla, to jest duża szansa, że to tam mnie znajdziecie.
Dyskusja